Eerste hulp

Risico's voor de CPR-verlener en de CPR-ontvanger

Bij slachtoffers die uiteindelijk geen hartstilstand blijken te hebben, leidt reanimatie door omstanders uiterst zelden tot ernstige schade. Eerstehulpverleners moeten dus niet aarzelen om CPR te beginnen uit vrees schade te zullen veroorzaken.

Luchtwegobstructie door een vreemd voorwerp (verstikking/verslikking)

Luchtwegbelemmering door een vreemd voorwerp is een weinig courante maar potentieel behandelbare oorzaak van overlijden door ongeval. Aangezien het slachtoffer initieel bij bewustzijn is en kan reageren, bestaan er vaak mogelijkheden voor vroege interventies die levensreddend kunnen zijn.

Herkenning

Luchtwegobstructie door een vreemd voorwerp doet zich meestal voor terwijl het slachtoffer eet of drinkt. Figuur 1.5 toont het behandelalgoritme voor de volwassene met luchtwegobstructie door een vreemd voorwerp. Vreemde voorwerpen kunnen milde of ernstige luchtwegobstructie veroorzaken. Het is belangrijk het slachtoffer dat bij bewustzijn is te vragen 'Heb je je verslikt?'. Een slachtoffer dat kan spreken, hoesten en ademen, heeft een milde obstructie. Een slachtoffer dat niet kan spreken, een verzwakkende hoest heeft, naar adem snakt of niet kan ademen, heeft een ernstige luchtwegobstructie.

VERMOEDEN VAN VERSTIKKING


Wees alert voor verstikking wanneer het slachtoffer eet                                                            

 BLS
MOEDIG AAN OM TE HOESTEN


Vraag het slachtoffer om te hoesten                               

 BLS
GEEF RUGSLAGEN - Indien het hoesten niet meer effectief is geef tot 5 rugslagen


Indien het slachtoffer tekenen vertoont van ernstige luchtwegobstructie en bij bewustzijn is geef 5 rugslagen


Sta aan de zijkant iets achter het slachtoffer


Ondersteun de borstkas met één hand en laat het slachtoffer voorover buigen zodat het obstruerend voorwerp via de mond kan verdreven worden in plaats van verder in de luchtweg te zakken


Geef met de hiel van uw hand snel na elkaar 5 slagen tussen de schouderbladen

 BLS
GEEF ABDOMINALE COMPRESSIES - Indien de rugslagen niet effectief zijn geef tot 5 abdominale compressies


Indien de 5 rugslagen de obtructie niet opgeheven hebben, geef 5 abdominale compressies als volgt:


Sta achter het slachtoffer en sla uw armen om het bovenste deel van de buik;


Laat het slachtoffer voorover leunen;


Maak een vuist en plaats deze tussen de navel en de ribben;


Pak de vuist met uw andere hand stevig vast en trek met een snelle beweging naar u toe en naar boven;


Herhaal dit tot 5 maal toe.


Indien de luchtwegobstructie nog niet is opgeheven, blijf de rugslagen en de abdominale compressies met elkaar afwisselen.

 BLS
Start CPR - Start CPR indien het slachtoffer niet meer reageert


Als het slachtoffer het bewustzijn verliest:

leg het slachtoffer voorzichtig op de grond;

activeer onmiddellijk de hulpdiensten;

start de reanimatie met borstcompressies.

 BLS

Figuur 1.5. Stapsgewijze volgorde van de behandeling van volwassen slachtoffers met luchtwegobstructie door een vreemd voorwerp

Behandeling van milde luchtwegobstructie

Moedig het slachtoffer aan om te hoesten, want hoesten veroorzaakt een sterke en aanhoudende druk in de luchtweg en kan het vreemde voorwerp uitstoten.

Behandeling van ernstige luchtwegobstructie

Bij volwassenen en kinderen met volledige luchtwegobstructie door een vreemd voorwerp die bij bewustzijn zijn, hebben casusstudies de effectiviteit aangetoond van slagen of 'tikken' op de rug, buikstoten en borststoten. De slaagkans neemt toe wanneer combinaties van slagen of tikken op de rug en buik- en borststoten worden gebruikt.

Behandeling van luchtwegobstructie door een vreemd voorwerp bij een slachtoffer dat niet reageert

Een gerandomiseerde studie met lijken en twee prospectieve studies met verdoofde vrijwilligers hebben aangetoond dat men met borststoten een hogere druk in de luchtweg kan produceren dan met buikstoten. Borstcompressies moeten dus onmiddellijk worden gestart indien het slachtoffer niet meer reageert of het bewustzijn verliest. Probeer na 30 compressies 2 beademingen en zet de reanimatie verder tot het slachtoffer zich herstelt en weer normaal begint te ademen.

Slachtoffers die blijven hoesten, moeilijk kunnen slikken of het gevoel hebben dat er nog altijd een vreemd voorwerp in de keel zit, moeten door een arts worden onderzocht. Buikstoten en borstcompressies kunnen ernstige interne letsels veroorzaken en alle slachtoffers die met succes met deze maatregelen behandeld zijn, moeten achteraf op letsels worden onderzocht.

Eerste Hulp

Eerste hulp wordt gedefinieerd als het helpend gedrag en de eerste zorg voor een acute ziekte of verwonding. Iedereen kan in elke situatie eerste hulp starten. Een eerstehulpverlener wordt gedefinieerd als iemand die getraind is om eerste hulp te verlenen en:

  • de behoefte aan eerste hulp moet herkennen, beoordelen en prioriteren
  • zorg moet verlenen door de juiste competenties te gebruiken
  • zijn beperkingen moet kennen en extra hulp moet zoeken als dat nodig is

De doelstellingen van eerste hulp zijn het leven redden, het lijden verlichten, verdere ziekte of letsels voorkomen en het herstel bevorderen. Deze definitie van eerste hulp, in 2015 geformuleerd door de First Aid-werkgroep van de ILCOR, benadrukt de noodzaak om letsels en ziekten te herkennen, de verplichting om een specifiek vaardighedenpakket te ontwikkelen en de noodzaak voor eerstehulpverleners om onmiddellijke zorg te bieden en tegelijkertijd de hulpdiensten of andere medische zorg te activeren indien dat nodig is. Beoordelingen en interventies voor eerste hulp moeten medisch verantwoord en gebaseerd zijn op evidence-based medicine of, bij het ontbreken van een dergelijk bewijs, op een deskundige medische consensus. De reikwijdte van eerste hulp is niet zuiver wetenschappelijk, aangezien zowel de training als de reglementaire vereisten ze zullen beïnvloeden. Omdat de reikwijdte van eerste hulp varieert in de verschillende landen, staten en provincies, kan het nodig zijn om de richtlijnen aan te passen aan de omstandigheden, de behoefte en de regelgevende beperkingen.

Eerste hulp voor medische noodgevallen

Positionering van een slachtoffer dat normaal ademt maar niet reageert

Verschillende stabiele zijliggingen zijn vergeleken, maar er zijn geen significante verschillen tussen de posities gevonden. Plaats personen die niet reageren maar wel normaal ademen in een stabiele zijligging en niet op de rug. In bepaalde situaties, zoals bij agonale ademhaling tijdens de reanimatie of trauma, kan het niet gepast zijn het individu in een stabiele zijligging te plaatsen.

Optimale positie van een slachtoffer in shock

Leg personen in shock op hun rug. Gebruik de Passive Leg Raising methode om de vitale parameters tijdelijk te verbeteren, indien er geen teken van een trauma is; het klinisch belang van deze tijdelijke verbetering is onzeker.

Toediening van zuurstof bij eerste hulp

Er zijn geen directe aanwijzingen voor het gebruik van aanvullende zuurstof door eerstehulpverleners. De toediening van aanvullende zuurstof kan negatieve gevolgen hebben die het ziekteverloop bemoeilijken of de klinische resultaten zelfs verergeren. Aanvullende zuurstof mag enkel worden toegediend door goed getrainde eerstehulpverleners die de effecten ervan kunnen monitoren.

Toediening van een bronchodilatator

Het is aangetoond dat de toediening van een bronchodilatator bij astma de tijd tot de verlichting van de symptomen bij kinderen en de tijd tot de subjectieve verbetering van kortademigheid bij jongvolwassen astmapatiënten verkort. Help astmapatiënten die moeilijk ademen met de toediening van hun bronchodilatator. Eerstehulpverleners moeten getraind zijn in de verschillende methoden om een bronchodilatator toe te dienen.

Een beroerte herkennen

Een beroerte is een niet-traumatisch, focaal vasculair geïnduceerd letsel van het centrale zenuwstelsel met meestal blijvende schade in de vorm van een herseninfarct, een intracerebrale bloeding en/of subarachnoïdale bloeding tot gevolg. De vroege opname in een beroertecentrum en een vroege behandeling zorgen voor een duidelijke verbetering van de resultaten en onderstrepen de noodzaak voor eerstehulpverleners om de symptomen van een beroerte snel te herkennen. Uit veel gegevens blijkt dat het gebruik van een screeningstool voor beroerten de tijd tot de definitieve behandeling verbetert.Gebruik een beoordelingssysteem voor beroerten om de tijd tot de herkenning en definitieve behandeling van personen met een vermoedelijke acute beroerte te verminderen. Eerstehulpverleners moeten getraind zijn in het gebruik van FAST (Face, Arm, Speech Tool) of CPSS (Cincinnati Pre-hospital Stroke Scale) om de vroege herkenning van een beroerte te bevorderen.

Toediening van aspirine bij pijn op de borst

De vroege, pre-hospitaal toediening van aspirine, in de eerste uren na het optreden van pijn op de borst als gevolg van een vermoedelijk myocardinfarct, vermindert de cardiovasculaire sterfte.834,835 Dien pre-hospitaal een dosis van 150-300 mg aspirine in de vorm van kauwtabletten toe aan volwassenen met thoracale pijn als gevolg van een vermoedelijk myocardinfarct (ACS/AMI). Er is een relatief laag risico van complicaties, vooral anafylaxie en ernstig bloeden. Aspirine mag niet worden toegediend aan patiënten met een gekende allergie of een contra-indicatie voor aspirine. Geef geen aspirine aan volwassenen met pijn op de borst van onduidelijke etiologie. De vroege toediening van aspirine mag de overbrenging van de patiënt naar een ziekenhuis voor definitieve behandeling nooit vertragen.

Tweede dosis adrenaline voor anafylaxie

Anafylaxie is een potentieel fatale, allergische reactie die onmiddellijke herkenning en interventie vereist. Adrenaline keert de pathofysiologische verschijnselen van anafylaxie om en blijft het belangrijkste geneesmiddel, vooral als ze in de eerste minuten van een ernstige allergische reactie wordt gegeven. Adrenaline wordt pre-hospitaal toegediend via voorgevulde auto-injectoren, die een dosis van 300 mcg adrenaline (volwassen dosis) bevatten voor intramusculaire zelftoediening of voor toediening door een getrainde eerstehulpverlener. Dien pre-hospitaal een tweede intramusculaire dosis adrenaline toe aan personen met anafylaxie die niet binnen 5 tot 15 minuten is verlicht door een eerste intramusculaire toediening van adrenaline via een auto-injector. Een tweede intramusculaire dosis adrenaline kan ook nodig zijn als de symptomen terugkeren.

Behandeling van hypoglykemie

Hypoglykemie bij diabetespatiënten is meestal een plots en levensbedreigend verschijnsel met de typische symptomen van honger, hoofdpijn, agitatie, tremor, zweten, psychotisch gedrag (lijkt vaak op dronkenschap) en bewustzijnsverlies. Het is uiterst belangrijk dat deze symptomen worden herkend als hypoglykemie, aangezien het slachtoffer snelle eerste hulp vereist. Behandel bewuste patiënten met symptomatische hypoglykemie met glucosetabletten van 15-20 g glucose. Gebruik andere vormen van suiker als er geen glucosetabletten beschikbaar zijn.853-855 Als de patiënt bewusteloos is of niet kan slikken, moet u de orale behandeling onthouden wegens het risico van aspiratie en moet u de medische hulpdiensten bellen.

Dehydratatie na inspanning en rehydratietherapie

Eerstehulpverleners worden vaak opgeroepen om te helpen bij 'hydratatiestations' voor sportevenementen. Gebruik dranken met 3-8% koolhydraatelektrolyt voor de rehydratie van mensen die uitgedroogd zijn door een lichamelijke inspanning. Andere aanvaardbare dranken voor rehydratatie zijn water, een koolhydraatelektrolytoplossing van 12%, kokoswater, 2% melk, of thee met of zonder een toegevoegde koolhydraatelektrolytoplossing. Orale hydratatie is mogelijk niet geschikt voor mensen met ernstige uitdroging geassocieerd met hypotensie, hyperpyrexie of veranderingen van de mentale status. Zij moeten behandeld worden door een professionele medische hulpverlener die intraveneuze vloeistoffen kan toedienen.

Oogletsel door chemische stof

Bij een oogletsel als gevolg van blootstelling aan een chemische stof, moet u onmiddellijke actie nemen door het oog herhaaldelijk te spoelen met grote hoeveelheden zuiver water. Spoelen met ruime hoeveelheden water verbeterde de pH van het hoornvlies effectiever dan spoelen met kleine volumes van een zoutoplossing. Verwijs de persoon door naar een professionele noodhulpverlener.

Eerste hulp voor traumanoodgevallen

Een bloeding stelpen

Oefen directe druk uit, met of zonder verband, om een externe bloeding waar mogelijk onder controle te krijgen. Probeer een zware externe bloeding niet onder controle te krijgen door proximale drukpunten te gebruiken of door een lidmaat omhoog te brengen. Gelokaliseerde cryotherapie, met of zonder druk, kan echter helpen bij een kleine bloeding of een gesloten bloeding van een extremiteit. Wanneer de bloeding niet kan worden gestelpt door directe druk toe te passen, kan een hemostatisch verband of een tourniquet effectief zijn (zie hieronder).

Hemostatische verbanden

Hemostatische verbanden worden vaak gebruikt om bloedingen te stelpen in chirurgische en militaire omgevingen, vooral wanneer de wond zich op een niet-samendrukbare plaats bevindt, zoals de hals, buik of lies. Gebruik een hemostatisch verband als het uitoefenen van directe druk een ernstige externe bloeding niet kan stelpen of als de wond zich bevindt op een plaats waar directe druk niet mogelijk is. Opleiding is nodig om de veilige en effectieve toepassing van deze verbanden te garanderen.

Gebruik van een tourniquet

Bloeding van ledematen met een vasculair letsel kan leiden tot levensbedreigend bloedverlies en is een van de belangrijkste oorzaken van vermijdbaar overlijden op het slagveld en in de civiele omgeving. Tourniquets worden al vele jaren gebruikt in militaire omgevingen voor ernstige externe bloedingen aan de ledematen. Het gebruik van een tourniquet heeft tot een afname van de sterfte geleid. Gebruik een tourniquet wanneer het uitoefenen van directe druk niet volstaat om een externe bloeding in een lidmaat te stelpen. Training is nodig om de veilige en effectieve aanbrenging van een tourniquet te garanderen.

Een verplaatste fractuur rechtzetten

Fracturen, ontwrichtingen, verstuikingen en verrekkingen zijn letsels aan de ledematen die vaak door eerstehulpverleners worden verzorgd. Zet een verplaatste fractuur van de ledematen niet recht. Bescherm het gewonde lidmaat door de fractuur te spalken. Enkel speciaal daartoe getrainde hulpverleners mogen verplaatste fracturen rechtzetten.

Eerste hulp bij een open thoraxwonde

De correcte verzorging van een open thoraxwonde is cruciaal, omdat de achteloze afsluiting van deze wonden door het onjuist gebruik van occlusieve verbanden of apparaten, of het aanbrengen van een verband dat occlusief wordt, kan leiden tot de potentiële levensbedreigende complicatie van een spanningspneumothorax. Laat een open thoraxwonde bloot om vrij te communiceren met de externe omgeving, zonder verband aan te brengen, of bedek de wond indien nodig met een niet-occlusief verband. Stelp een gelokaliseerde bloeding met directe druk.

De beweging van de wervelkolom beperken

Bij vermoedelijke letsels van de cervicale wervelkolom wordt standaard een cervicale halskraag aangebracht, om verdere schade door beweging van de wervelkolom te voorkomen. Deze interventie is echter gebaseerd op consensus en opinies en niet op wetenschappelijk bewijs. Bovendien zijn klinisch significante bijwerkingen zoals een verhoogde intracraniële druk na het aanbrengen van een halskraag aangetoond. De routinematige aanbrenging van een halskraag door een eerstehulpverlener wordt niet langer aanbevolen. Bij vermoedelijke letsels van de cervicale wervelkolom moet u het hoofd handmatig ondersteunen in een positie die rotatie beperkt, tot een ervaren medisch hulpverlener ter plaatse is.

Een hersenschudding herkennen

Hoewel een scoresysteem voor de beoordeling van een hersenschudding eerstehulpverleners aanzienlijk zou helpen bij het herkennen van een hersenschudding, kent de huidige praktijk geen eenvoudig gevalideerd scoresysteem. Een persoon met een vermoede hersenschudding moet door een gezondheidsprofessional worden onderzocht.

Brandwonden koelen

De onmiddellijke actieve koeling van thermische brandwonden, gedefinieerd als elke methode om de lokale weefseltemperatuur te verlagen, is al sinds vele jaren een courante aanbeveling voor de eerste hulp. Thermische brandwonden afkoelen, zal de diepte van de wond beperken en mogelijk het aantal patiënten dat uiteindelijk een ziekenhuisopname vereist voor behandeling verlagen. De andere waargenomen voordelen van afkoeling zijn pijnverlichting, de vermindering van oedeem, een lager infectiepercentage en een sneller wondgenezingsproces.

Koel thermische brandwonden zo snel mogelijk actief af gedurende ten minste 10 minuten met behulp van water. Voorzichtigheid is geboden om bij de afkoeling van grote brandwonden bij zuigelingen en kleine kinderen onderkoeling te voorkomen.

Brandwondenverbanden

Er bestaat een uitgebreid assortiment van brandwondenverbanden, maar er is geen wetenschappelijk bewijs waaruit blijkt welke soort verband, nat of droog, het meest effectief is. Bedek brandwonden na het afkoelen met een los steriel verband.

Geavulseerde tand

Na een val of trauma van het aangezicht kan een tand breken of loskomen. De tand onmiddellijk terug in de tandholte plaatsen is aangewezen, maar de eerstehulpverleners slagen er vaak niet in de tand opnieuw te plaatsen door een gebrek aan training of vaardigheden. Als u de tand niet onmiddellijk kunt terugplaatsen, moet u hem bewaren in Hank's Balanced Salt Solution. Als deze niet beschikbaar is gebruikt u propolis, eiwit, kokoswater, ricetral, volle melk, een zoutoplossing of een fosfaatgebufferde zoutoplossing (in volgorde van voorkeur) en verwijst u de persoon zo snel mogelijk door naar een tandarts.

Eerst hulp training

Opleidingsprogramma's voor eerste hulp, volksgezondheidscampagnes en formele eerst hulp training worden aanbevolen om de preventie, de herkenning en het beheer van letsels en ziekten te verbeteren.

Top